Co-ouderschap in België: hoe werkt de regeling?

Co-ouderschap is geen vast model, het is een verzamelnaam voor verschillende manieren om de zorg voor je kinderen na een scheiding te verdelen.

Co-ouderschap betekent dat beide ouders gelijkwaardig betrokken blijven bij de opvoeding, ook al wonen ze niet meer samen. Dit kan met een gelijk verblijf (bijvoorbeeld week om week) of met een ongelijke verdeling waarbij toch beide ouders volwaardig meebeslissen.

Bij een gelijkmatige verdeling verblijft het kind ongeveer evenveel bij elke ouder, meestal in een week-om-weekritme of een ander vast schema. Bij een ongelijkmatige verdeling woont het kind hoofdzakelijk bij één ouder, met een uitgebreide omgangsregeling voor de andere ouder.

Dit verwarren mensen vaak. Het gezag (wie meebeslist over school, medische zorg, opvoeding) blijft in principe gedeeld, onafhankelijk van waar het kind het meest verblijft. Een ongelijke verblijfsregeling betekent dus niet automatisch dat één ouder meer beslissingsrecht heeft.

Als jullie het niet eens worden, beslist de familierechtbank. De rechter kijkt vooral naar wat het beste is voor het kind: stabiliteit, nabijheid van school en vrienden, en de haalbaarheid van de regeling in de praktijk.

Wie regelt schoolcontact en oudergesprekken. Hoe medische beslissingen genomen worden. Hoe vakanties en feestdagen verdeeld worden. Hoe je communiceert over dagelijkse zaken (app, gedeelde kalender).

Is co-ouderschap verplicht in België? Nee, het is geen wettelijke verplichting maar wel het uitgangspunt waarmee de familierechtbank rekening houdt.

Kan de regeling later veranderen? Ja, naarmate het kind ouder wordt of de situatie van een ouder verandert, kan de regeling worden aangepast.

Wat als mijn kind zelf een voorkeur heeft? Vanaf een bepaalde leeftijd kan de rechtbank rekening houden met de wens van het kind, al is dit niet het enige criterium.