Welke verblijfsregelingen bestaan er na een scheiding?

Er is geen wettelijk vastgelegde standaardregeling. Wat het best werkt, hangt af van de leeftijd van je kinderen, jullie woonplaats en wat praktisch haalbaar is.

De meest bekende regeling: het kind verblijft een week bij elke ouder. Dit werkt goed als beide ouders dicht bij elkaar wonen en bij dezelfde school, en als de communicatie tussen de ouders redelijk verloopt.

Naast week om week bestaan ook ritmes van bijvoorbeeld twee dagen op, twee dagen af, met een wisselend weekend, vooral bij jongere kinderen voor wie een hele week zonder de andere ouder lang aanvoelt.

Het kind woont hoofdzakelijk bij één ouder, met bijvoorbeeld één midweek en een weekend om de veertien dagen bij de andere ouder. Dit komt vaak voor als ouders verder van elkaar wonen, of als één ouder door werk minder flexibel is.

De familierechtbank kijkt naar: - De leeftijd en behoeften van het kind - De band van het kind met elke ouder - De stabiliteit van school, vrienden en omgeving - De praktische haalbaarheid (afstand, werkuren, woonsituatie)

Niet wat het eerlijkst aanvoelt voor de ouders, maar wat het minst ontwrichtend is voor het kind staat voorop.

Ja. Naarmate kinderen ouder worden, veranderen hun behoeften, en een regeling die op zesjarige leeftijd goed werkte, past misschien niet meer op veertienjarige leeftijd. Een aanpassing kan in onderling overleg of via de familierechtbank.

Moet de regeling notarieel vastgelegd worden? Bij een EOT wordt de regeling opgenomen in de overeenkomst. Bij een EOO legt de rechter dit vast in het vonnis.

Wat als de andere ouder de regeling niet naleeft? Je kan dit melden bij je advocaat, die stappen kan ondernemen via de familierechtbank.

Telt de mening van het kind mee? Ja, zeker vanaf de tienerjaren, al blijft het de rechter die de eindbeslissing neemt.